პოლესიე, ზამთარი 1943–44 → ზაფხული 1944. ფრონტი დასავლეთისკენ მიიწევს და მხარეში ყველა ერთსა და იმავეს ითვლის: როგორმე გაზაფხულამდე გაძლება. შენ მიხასი ხარ, ფელდშერი „ჭაობებიდან“. შენ გვერდით არიან ალიონა, ბავშვი, რეზო. განთავისუფლება მოვა. მაგრამ ომი მათ, ვინც ის გადაიტანა, იმავე დღეს არ უშვებს, როცა თავად მიდის.
პირველი ნაწილი კითხულობდა, რომელი მხარე აგერჩია. მეორე — შეიძლება თუ არა ადამიანად დარჩე იმ მხარის შიგნით, რომელიც აირჩიე. მესამე — ვისთვის ხარ ახლა ჩვენიანი.
მეორე ნაწილის შენი გადაწყვეტილებები აქ მემკვიდრეობის კოდით გადმოდის: სად გადაიტანე ბლოკადა, რა ბედი ეწია ოლშანს, ვინ გადაიხადა სიცოცხლით, როგორ არიან შენთან ალიონა და რეზო. კოდი არ გაქვს? თამაში რამდენიმე მოკლე კითხვას დაგისვამს და შენს წარსულს თავიდან ააწყობს — ან დაიწყე კანონით, ერთი შეხებით.
მემკვიდრეობა წყვეტს, სად გამოიზამთრებ, და ყოველ ზამთარს თავისი შიმშილი აქვს:
მკურნალი შტაბთან, სადაც წამლები არ არის.
მშობლიური სახლი გერმანელების ქვეშ, სადაც უსაფრთხოება არ არის.
ლტოლვილთა საოჯახო ბანაკი ყრუ ტყეში, სადაც საჭმელი არ არის.
სხვისი კუთხე და სხვისი სახელი — საკუთარი ხაზი ბოლომდე.
გადამწვარი მიწა, დიდი ალყა, განთავისუფლების მტვერი — და გზები იქ ხვდება ერთმანეთს, სადაც ომი მთავრდება.
არაფერი ქრება უკვალოდ — ყოველ გადაწყვეტილებას თავისი ფასი აქვს. აქედან დაიწყო „ჭაობები“: პირველ ნაწილში ფასი მხარის არჩევა იყო, მეორეში — ის, რის გაღებასაც მზად ხარ, რომ ადამიანად დარჩე. მესამეში ომი მიდის, ფასი კი რჩება მათთან, ვინც ის გადაიხადა. აქ სწორი პასუხები არ არსებობს — არსებობს შენი.
მკაცრი რეალიზმი ვასილ ბიკოვისა და ალეს ადამოვიჩის ტრადიციაში: პატარა ადამიანი, შეუძლებელი გადაწყვეტილებები და ფასი, რომელსაც ყოველთვის ის კი არ იხდის, ვინც აირჩია.
აწმყოს მთელი ისტორია და ყველა დასასრული უფასოა.
ომის თავებს შორის თამაშში სხვა ცხოვრებაც ცოცხლობს — „წარსული“, ოთხი თავი მიხასზე ომამდე: ბიჭი ლამპის შუქზე მამის, ფელდშერის, მაგიდასთან, დედა და ყველაფერი, რისი სწავლებაც მან მოასწრო, ახალგაზრდა ალიონა კუპალას ღამეს, 1941 წლის უკანასკნელი მშვიდობიანი ზაფხული, როცა ყველა ჯერ კიდევ ცოცხალია. მათ გარეშეც ისტორია სრულია და ნებისმიერ დასასრულამდე მიდის. მაგრამ მათთან ერთად სხვაგვარად ჟღერს: ჩანს, საიდან აქვს მიხასს ის, რაც ყველაზე მძიმე ზამთარში ამაგრებს, — და რას კარგავს სინამდვილეში. „ავტორისეული გამოცემა“ ერთჯერადი შენაძენია: „წარსულის“ ოთხი თავი და არანაირი რეკლამა. თუ „ჭაობები“ შენთვის ახლობელი გახდა, ეს მათი გავლის ყველაზე სრული გზაა — და ავტორის მხარდაჭერის საშუალებაც.
იმათ ხსოვნას, ვინც განთავისუფლებას ცოცხალი შეხვდა.
განახლებები
„ჭაობები“ უკვე App Store-სა და Google Play-შია, მეორე ნაწილიც უკვე App Store-შია — Google Play-ში ცოტა მოგვიანებით გამოჩნდება. გამოიწერეთ: მოგწერთ Android-ისა და თარგმანების შესახებ, პლუს თამაშის სიახლეები. სპამის გარეშე.
ვწერთ იშვიათად და საქმეზე. გამოწერის გაუქმება ნებისმიერ დროს შეიძლება.
